Els van Leeuwen

Ervaringen van Els: "Er is geen moer aan, alleen zijn". Jarenlang zit Rina (55) al binnen. Haar enige contact: haar zoon die boodschappen komt brengen en de hond. Maar sinds een tijdje komt ook Els van Leeuwen bij Rina over de vloer. Dat maakt de eenzaamheid wat draaglijker. Els en Rina doen mee aan het Maatjesproject Vivaldi van de Haagse Stichting Vincentiusvereniging.

Ervaringen - Els van LeeuwenEenzame Hagenaars tussen 20 en 55 jaar worden gekoppeld aan een vrijwilliger. Het is een onbekend vergeten probleem. Rina's eenzaamheid is een opeenstapeling van meerdere gebeurtenissen. "Tien jaar geleden overleed mijn man, mijn zoon is het huis uit, ik heb suikerziekte en ook nog pleinvrees", vertelt ze. "Als ik buiten kom, raak ik in paniek." Samen leuke activiteiten ondernemen kunnen Els en Rina niet. Maar, een babbeltje in de huiskamer, daarmee is Rina al zielsblij. "Het betekent heel veel voor me", zegt ze. "Want ik heb verder niemand. Ik kon niet meer met mezelf leven. D'r is geen moer aan, alleen zijn!" Het klikte meteen tussen Els en haar, vertelt Rina. Els heeft Rina zelfs al een keer het huis uit gekregen. "Het zweet stond in mijn handen", zegt Rina, "maar ik heb het toch maar gedaan!"

Weekkrant De Posthoorn, Den Haag
25 januari 2006-02-23